KELİMELERİN ŞEHİRDEN KOVULUŞUDUR

bütün suç kelimelerin mi?

oysa şehre yeni bir soluk vermek gibi

ve göğersin diye su vermek gibi

birkaç kelam edecektim

yeni bir nesil daha rahmine düşmeden şehrin

ruhuna taze ve diriltici kelimeler ve dahi şiirler üfleyecektim

yok olmadı

şehir yetmişinde yetmemiş yetirmemiş ergen gibidir

durup dinlemeden kelimelerini seçmiştir.

makam para kadın ve cinnet

dilinde uzamış bin bir emeller türküsü

tanrıtanır ama işine gelmezlerin sürüsü

şehir suçlu belli

ama bütün suç kelimelerin belki

şehre kelimeler gerekti

hap gibi şurup gibi

sentetik düşler görmek için

uyusun da büyüsün şehir

kulağında kulaklık ve çağdaş ninniler

cıstak cıstak

bin bir putlu il hattuşa halt yemiş

şehir putlarını dikti dört başı mamur

makam putu

kadın putu

para putu

sokaktan geçen kız putu

dükkana giren müşteri putu

daha bilmem ne putu

zamane putları şimdi döner koltuklarda oturur

şehir her yeni gün bir put daha ekler

bilmem belki suçlu sadece kelimelerdir

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

BİR BAYRAM YAZISI

Bu yazıda bayramdan bahsedeceğim, umarım. “Umarım” diyorum çünkü “bayram” gibi bol çağrışımlı bir kavramı anlatmaya başladığınızda bu kavramın kelime anlamından başlayıp, eski ve yeni bayramlara, çocukluğumuzun bayramlarından çocuklarımızın bayramlarına, bayramların bireyler üzerindeki diriltici etkisinden bir toplumu ayakta tutan onarıcı gücüne, daha nelerden nelere atlamak ve bunları belli bir üslup ve ahenkle verebilmek haliyle çaba istiyor. Aslına bakarsanız bir bayram gününde eski bayramların tatlı hatıralarının izlerini dimağında hâlâ taşıyan, her bayram olduğu gibi bu bayramda da ruhu çocuksu bir neşe hisseden siz sevgili okurlarıma uzun uzadıya bayramın diyalektiğini yapmak oldukça gereksiz. Elbette yaşamak yazmaktan mühimdir. Peki, ne yapmalı o zaman; yapmayı planladığı ziyaretleri tamamlamış, köydeki dededen kalma evinin balkonuna oturmuş ve bilgisayarı kucağına almış bir yazar olarak? Demlenen çayı içmemek gibi bir şey olur değil mi? Çayım yok ama olsun, iki satı...

Devamı

YİTİRİLEN MAHALLE İRFANIMIZ

Mostar Dergisi Ekim 2019 sayısında yayınlanmıştır. Cemil Meriç’in kültür ve irfan kavramlarına yüklediği anlam üzerinden düşünürsek; bugün bir şehir/mahalle kültürümüzün olduğunu söyleyebilirsek de, bir şehir/mahalle irfanımızın artık kalmadığını üzülerek belirtmek zorundayız. Çünkü batılı “kültür” kavramını “toplumun yaşayış ve düşünüş tarzı” anlamıyla ele alınca, kültürün zamanın ve algıların değişmesine göre değişebilir olduğunu kabul etmek durumunda kalırız. Buradan baktığımız zaman şehir/mahalle kültürünün, değişen zaman ve algılarla yeni bir şehir/mahalle kültürüne evrildiğini söyleyebiliriz. Ancak irfan kavramının vahiyden doğduğu, zamanın ve algıların değişmesiyle değişmediği, toplumun yaşayış ve düşünüş tarzını değil nasıl yaşaması ve düşünmesi gerektiği ifade ettiğinden, maalesef bugün bir şehir/mahalle irfanımızdan söz etmenin zor olacağını söylemek zorundayız. Genel anlamda şehir, özel anlamda mahalle irfanı dediğimiz şey, bir...

Devamı

BÜYÜK HARFLERLE HUYSUZ(ŞİİR)

BÜYÜK HARFLERLE HUYSUZ Bir inkılap doğuyor gözlerimin sancısından Kelimeler büyüyor mavzer Şiirim oturacak o boğaza Huysuz ama matrakça Geçtiler az önce yanımızdan Poetikalar politikalar Bir takım zerzevat ve bir alay gösteriş ve riyalar Gözümüze gözümüze sokulan ben de varımlar Şairler de çeteler tutar Kongre konferans söyleşi ve iflas Gel beraber sırıtalım kameraların tadı başka Demedi deyin demeçler ben de diyorum bakın Sırça köşklerin kirası pahalı bayım Yeni bir şiir yazdım haydi havada kapın Ediyöryal mafya bang bang Şiir öldü diyorlar duydunuz mu Hortlaksal şiir akımı vay be ne fiyakalı Hüseyin H. Arslan

Devamı

Hüseyin Hilmi Arslan

Bu Blogda Ara